Door David Hartsough - 10 mei 2010
Ik had de mooie gelegenheid om deel te nemen aan de 50e reünie van de Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC), 15-18 april 2010, in Raleigh, NC. Meer dan 800 SNCC werknemers, hun familie en vrienden kwamen samen voor vier dagen om te onthouden, reflecteren, verhalen, een jongere generatie te inspireren, en over hoe u het belangrijke werk voort te zetten dat de SNCC studenten begonnen 50 jaar geleden hun strategie.
De SNCC reünie vele "reuzen" van de beweging voor burgerrechten aangetrokken als Jim Lawson, John Lewis, Harry Belafonte, Vincent Harding, Bernard Lafayette, Dick Gregory, Bernice Reagan, Clayborne Carson, Charlie Cobb en Courtland Cox. Zij voegden zich bij honderden SNCC arbeiders die de meeste Amerikanen nog nooit van gehoord, of al lang vergeten.
Zoals velen Fellowship lezers zullen zich herinneren, de SNCC beweging begon met vier zwarte studenten uit North Carolina A & T in Greensboro, North Carolina die in zaten aan een Woolworth drogist op feb 1, 1960.
Deze actie, door David Richmond, Franklin McCain, Ezell Blair, en Jozef McNeil (hieronder afgebeeld) ontstoken een golf van studenten sit-ins en protesten die flitste als vuur in het zuiden - een haard voor recht dat geen enkele hoeveelheid van slagen, gevangenissen, of brandslangen, kon blussen. Binnen enkele dagen, sit-ins deed zich voor in tientallen Zuid-steden, en in het noorden ondersteunen van piket-lijnen ontstond bij Woolworth en Kress winkels van New York naar San Francisco.
SNCC Sit In - 1 februari 1960
Deze studenten geconfronteerd met de Ku Klux Klan, politie honden, brandslangen, doodsbedreigingen en vele maanden bezig geweest in het zuiden van gevangenissen. Anderen werden geslagen door de politie en zagen hun collega SNCC werknemers krijgen neergeschoten en gedood. Maar ze zetten hun sterke betrokkenheid bij geweldloosheid en de strijd voor rechtvaardigheid en zong "We Shall Overcome"
Ik moest denken aan hoe verschrikkelijk de onderdrukking was voor zwarten in het diepe Zuiden op dat moment. Als er een zwarte persoon in Mississippi en Alabama probeerde in te schrijven om te stemmen, ze kunnen worden ontslagen uit hun werk, hebben een kruis verbrand in de voorkant van hun huis, of zelfs hun huis of kerk tot de grond afgebrand. Moedige SNCC arbeiders werden bij deze mensen als ze geregistreerd zijn om te stemmen en stond op voor hun recht om te leven als volwaardige burgers in dit land.
Om een smaak van een deel van wat er is gezegd op de reünie te geven, hier zijn een paar van mijn notities van een gesprek door congreslid John Lewis, een voormalig oud-voorzitter van SNCC. "Door middel van vreedzame actie, hielpen wij dit land ... SNCC was een ongelooflijke beweging ter verbetering van deze natie ... Honderden SNCC werknemers waren bereid om een stand voor de hele mensheid te nemen ... door te gaan zitten, hebben we in staat zwarte mensen op te staan. We zijn begonnen met een geweldloze revolutie in dit land. .. Wij hadden een zeer gedisciplineerde vrijheid van verkeer voor de ziel van Amerika te bevrijden. .. We zouden niet opgeven. .. We hebben onze ogen op de prijs. .. Wij waren bebloed en in elkaar geslagen, maar gaf nooit op. .. SNCC werknemers hebben hun leven gegeven om dit een perfecte combinatie. .. We huilden en bleef marcheren.
"Als het niet voor SNCC, zou Barack Obama niet de president van de VS. Maar de verkiezing van Obama was niet de vervulling van onze droom, slechts een aanbetaling. We moeten om eruit te komen en duw-en en organiseren van maken wat lawaai op de cruciale veranderingen nog steeds nodig voor gerechtigheid in ons geliefde land te maken.
"We wonen allemaal in hetzelfde huis. Wij zijn een volk, een familie, en alle live in ons huis. We leven in een wereld die huis en moeten zorgen voor onze broeders en zusters over de hele wereld ...
Harry Belafonte, die een sterke morele en financiële supporter van SNCC was gedurende hun vormende jaren, moedigde de groep niet alleen op hun lauweren rusten over wat ze wel vijftig jaar geleden, maar herinnerde hen eraan dat de meeste van hen nog een 10-15 jaar naar leven. Hij daagde mensen door te vragen: "Wat kunnen we doen met ons leven met behulp van dat dezelfde soort toewijding en vastberadenheid om het belangrijke werk van het transformeren van de Verenigde Staten in een 'meer volmaakte' Union doorgaan?"
We werden herinnerd dat ons werk is verre van compleet. Negentig procent van de zwarten in Mississippi nog steeds in armoede leven. Veel zwarte en bruine mensen in het hele land nog steeds te studeren in de scholen die van mindere kwaliteit, en worden steeds vaker opnieuw worden gescheiden (ook in Raleigh, NC waar we aan). Daarnaast is er een onevenredig hoog percentage van de zwarte en bruine jonge mannen in de gevangenis. Het is duidelijk dat we nodig hebben om radicaal te transformeren ons strafrechtelijk systeem, maar ook onze scholen. We moeten ook de krachtige militair-industrieel complex in de VS die kostbare resources is het stelen van lokale gemeenschappen, steden, staten, en de menselijke en ecologische behoeften van het Amerikaanse volk om zijn oorlogen te voeren in den vreemde aan te vechten.
Als Vincent Harding heeft zo vaak gezegd, moeten we de opwinding, energie, betrokkenheid en de geest van de SNCC mensen te delen vijftig jaar geleden met de jongere generatie. We moeten hen vragen om na te denken over wat hun ouders hebben gedaan, en dan beslissen hoe ze het beste kunnen de strijd om het racisme, onrecht en militarisme van onze samenleving uit te dagen en bouwen aan de samenleving willen we allemaal voor onze kinderen en kleinkinderen door te gaan.
Het was bijzonder inspirerend om te horen de kinderen van de vele SNCC werknemers delen een deel van hun huidige werk, als ze blijven het belangrijke werk van hun ouders begonnen 50 jaar geleden.
Het ervaren van de geweldige inzet van het begin van de SNCC folk, voelde ik een diepe uitdaging aan die van ons in de geweldloze en religieuze gemeenschap: "Hebben we de inzet en vastberadenheid om het aanhoudende geweld, onrecht en militarisme in dit land te vechten, en helpen te transformeren ons land van een Amerikaans imperium gevechten oorlogen over de hele wereld naar een meer democratische en rechtvaardige land leven in vrede met de rest van de wereld?
Suggesties voor Reading: John Lewis, Wandelen met de Wind, Vincent Harding, The Inconvenient Hero en Hoop en Geschiedenis, King's World House website www.theworldhouse.org / whessay.html en de Martin Luther King pagina van de website www.peaceworkersus.org . Die website heeft ook mijn artikel over de actieve geweldloze beweging in Palestina en Israël en mijn praten over de voor vrede delegatie ik geleid naar Iran ..
_________________________________________
David Hartsough, afgestudeerd aan de Howard University, was zeer betrokken bij de Sit Ins bij de lunch loketten in MD en VA in 1960. David is een lid van San Francisco Vrienden Meeting en is de directeur van PEACEWORKERS (www.PeaceWorkersUS.org) en was mede-oprichter van de Nonviolent Peaceforce. David is een vader en grootvader, en woont in San Francisco.
